Είδαμε… «Ένας Δράκος…μα ποιος Δράκος;» στο θέατρο Πόρτα

Με τη διασκευή του έργου του διάσημου Ρώσου συγγραφέα Γεβγκένι Σβάρτς ο «Δράκος», η Ξένια Καλογεροπούλου και ο Θωμάς Μοσχόπουλος κάνουν για άλλη μια χρονιά τη διαφορά στα δρώμενα του παιδικού θεάτρου.

από την Ελίζα Κυρτσόγλου

IMG_9807

Ένας δράκος έχει εγκατασταθεί μόνιμα μέσα σε μια καστροπολιτεία και ορίζει τις τύχες όλων των κατοίκων. Όλοι έχουν συνηθίσει τον απαιτητικό δράκο, που κάνει άνω κάτω τη ζωή των φιλήσυχων πολιτών. Κανείς δεν τον έχει δει και κανείς δεν του έχει φέρει την παραμικρή αντίρρηση. Κάθε τόσο ο δράκος απαιτεί να τρώει μια κοπέλα που οι κάτοικοι του προσφέρουν προκειμένου να τους παρέχει ασφάλεια και προστασία από κάθε άλλη απειλή.

Τιμόθεος Θάνος- Ειρήνη Μπούνταλη
Τιμόθεος Θάνος- Ειρήνη Μπούνταλη

Έχει φτάσει η ώρα να θυσιαστεί και η Έλσα η κόρη του Καρλομάγνου. Όμως την παραμονή της θυσίας της εμφανίζεται στην πόλη ο γενναίος ιππότης Λανσελότος, που δεν θέλει να επιτρέψει να συμβεί αυτή η αδικία. Θεωρεί φυσικά καθήκον του να σκοτώσει το Δράκο. Μια σειρά από τραγικά και αστεία γεγονότα ακολουθούν. Ο Δράκος ζει; Τον σκότωσε ο γενναίος ιππότης ή κάποιος άλλος; Και ποιος είναι ο δράκος τελικά;

Μιχάλης Μιχαλακίδης- Ειρήνη Μπούνταλη
Μιχάλης Μιχαλακίδης- Ειρήνη Μπούνταλη

Το σκηνικό (Ευαγγελία Θεριανού) θυμίζει ένα πέπλο- σεντόνι που απλώνεται από τη μια άκρη ως την άλλη και αντιπροσωπεύει το πέπλο του φόβου που ο δράκος έχει σκορπίσει στη πολιτεία. Οι ηθοποιοί μέσα από εκεί ξεπροβάλλουν, ενώ φαίνονται κυρίως τα κεφάλια τους , καθώς το μεγαλύτερο μέρος του σώματός τους παραμένει εγκλωβισμένο μέσα. Μπορούμε να παρατηρήσουμε τον έξυπνο και ιδιαίτερο τρόπο που αποτυπώνεται η υποταγή των ανθρώπων στην αόρατη απειλή που έχει γίνει δυνάστης της πολιτείας.

IMG_7833

Τα κοστούμια (Κλαίρ Μρέισγουελ) είναι εντυπωσιακά γεμάτα χρώματα, τονίζοντας με αυτό τον τρόπο την αντίθεση του σκοταδιού που είναι βυθισμένοι οι ήρωες. Ιδιαίτερη είναι η αποτύπωση της γάτας, που έχει το ρόλο του αφηγητή και τραβάει την προσοχή μικρών και μεγάλων.

Τάσος Δημητρόπουλος
Τάσος Δημητρόπουλος

Οι ηθοποιοί ανταποκρίνονται απόλυτα στους διαφορετικούς ρόλους που καλούνται να ερμηνεύσουν, ενώ παράλληλα ακολουθούν άλλοτε το δρόμο του πάθους και άλλοτε την αποστασιοποίηση, όπως ταιριάζει στο έργο που είναι αλληγορικό και γεμάτο νοήματα.

Παντελής Βασιλόπουλος-Σωκράτης Πατσίκας
Παντελής Βασιλόπουλος-Σωκράτης Πατσίκας

Το έργο ο Δράκος είναι γραμμένο στη δύσκολη και ταραγμένη εποχή του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου και λειτουργεί σε δυο επίπεδα. Από τη μια το παραμυθένιο στοιχείο που ταιριάζει στους μικρούς θεατές και από την άλλη η καυστική σάτιρα που είναι έτοιμη να συγκινήσει τους μεγαλύτερους θεατές.

Τάσος Δημητρόπουλος-Ειρήνη Μπούνταλη
Τάσος Δημητρόπουλος-Ειρήνη Μπούνταλη

Η Ξένια Καλογεροπούλου και ο Θωμάς Μοσχόπουλος με τη διασκευή τους αποδεικνύουν για μια ακόμα φορά πως το παιδικό θέατρο δεν είναι μια υπόθεση γεμάτη φτηνά αστεία και πρόχειρα τραγουδάκια, αλλά κάτι πολύ πιο ουσιαστικό που δίνει τη δυνατότητα στα παιδιά να σκεφτούν να μάθουν και να ψυχαγωγηθούν συγχρόνως.

Μιχάλης Μιχαλακίδης
Μιχάλης Μιχαλακίδης

Ο Δράκος μπορεί να είναι οποιοσδήποτε άνθρωπος γύρω μας, αν εμείς τον αφήσουμε να γίνει ο δράκος μας, αλλά μπορεί να είμαστε και εμείς δράκοι αν μας επιτρέψουν να γίνουμε. Το θέμα είναι να εκπαιδευτούμε ώστε να ζούμε χωρίς δράκους.

Μιχάλης Μιχαλακίδης-Ειρήνη Μπούνταλη
Μιχάλης Μιχαλακίδης-Ειρήνη Μπούνταλη
Ειρήνη Μπούνταλη
Ειρήνη Μπούνταλη
Ειρήνη Μπούνταλη-Μιχάλης Μιχαλακίδης
Ειρήνη Μπούνταλη-Μιχάλης Μιχαλακίδης
Μιχάλης Μιχαλακίδης
Μιχάλης Μιχαλακίδης
Μιχάλης Μιχαλακίδης
Μιχάλης Μιχαλακίδης

Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση «Ένας Δράκος…μα ποιος Δράκος;» δείτε ΕΔΩ.


Μοιραστείτε το:
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestShare on TumblrDigg thisShare on RedditShare on StumbleUpon

One thought on “Είδαμε… «Ένας Δράκος…μα ποιος Δράκος;» στο θέατρο Πόρτα

  • Μάρτιος 11, 2017 at 2:08 πμ
    Permalink

    Τι ωραία ανάλυση! Εμπεριστατωμένη, λιτή και ουσιαστική! Τα παιδιά μου αναρωτήθηκαν για τον δράκο και την κοπέλα που θυσιαζόταν. Μια ωραία παράσταση που περνούσε οικουμενικά μηνύματα! Μπράβο!

    Reply

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This blog is kept spam free by WP-SpamFree.

Copyrighted Image